Karl Weaver Ambiend Play: Lo-Fi   Mid-Fi   Hi-Fi   Download: Lo-Fi   Mid-Fi   Hi-Fi (Excerpt from track 'Grassland')

Klik hier voor de Nederlandstalige versie

This is the second album we have reviewed by Karl over the last few months but quite frankly the mood is so different to the high energy first CD that it might as well be by a different musician. The music is ideal for quiet contemplation on a relaxed sunny day and reminded me of artists such as Jonn Serrie, Peter Seiler or even early David Wright. Here subtlety and melody are the order of the day- not forceful body movers. Take the opener 'Headland' for instance.

A delicate and heartfelt piano melody sours from a backing of lush pads. Lead duties are then taken over by acoustic guitar creating a feeling of a soul completely at rest. 'Smack' introduces a jaunty and rather fun bouncing rhythm through which uplifting melodies emerge. For me they could have been a little higher in the mix but beautiful all the same. 'Grassland' is again slowly rhythmic though this time with a touch of melancholy, lead duties being given to a violin sound. The rhythm subsides from time to time to give space for more subtle melodies to be heard. 'You need to act Quickly' is another easy to get on with playful, gently rhythmic number like 'Smack'. The initial lead line is staccato which contrasts wonderfully with slow melodic pads a little later in the piece. A vocal sample repeats the songs title (maybe one or two times too many) whilst the backing develops into a lovely lazy groove. A piano melody returns for the simply stunning 'Fragments' showing just how talented a composer of 'tunes' Karl really is. It's so gentle and heart warming.

'Genteel' is a well named serene, almost spiritual floater. 'Innig' is another happy little rhythmic track, again melodically very strong though probably a little too twee for my own tastes. 'Su Nylon' initially features wordless female vocals then we get another sensational melody, this time on guitar with string pads backing. It then reverts to a more conventional synth lead but still so delicate and heartfelt. The guitar comes back, this time with flute but things take a darker twist before becoming quite symphonic and again melancholy. The beautiful guitar and flute then return once more to take us to a finish. As I expected the next track 'Loose' is back to relaxed rhythms. The lead line is uplifting and full of the joy of life. We finish with the title track. It is the longest (too long in this case) and clocks in at nearly twenty minutes. I think the initial snare / high hat combination sounded a little dated but it is in the sixth minute that the track takes off, the rhythm becoming more urgent rather than plodding. The lead lines are still rather restrained though they did come to life a bit with six minutes to go but even so this was my least favourite track here. The album is rather easy listening but also containing some of the most beautiful tracks; 'Headland', 'Fragments' and 'Su Nylon' for instance that I have reviewed all year. (DL)

Nederlandstalige versie

Dit is het tweede album van Karl Weaver dat wij bespreken, maar de stemming is zo verschillend van de laatste bespreking enkele maanden geleden (high-energy EM), dat deze CD evengoed van een andere muzikant afkomstig zou kunnen zijn. De muziek is ideaal voor een contemplatie op een zonnige dag en deed me soms denken aan artiesten zoals John Serrie, Peter Seiler en zelfs een vroege David Wright. Hier zijn subtiliteit en melodie aan de orde van de dag – deze cd houdt je lichaam stil. Neem bijvoorbeeld de openingstrack "Headland". Een delicate en gevoelige piano drijft op zachte tapijtjes. De solo wordt dan overgenomen door een akoestische gitaar die een gevoel creëert van een totaal ontspannen ziel. "Smack" introduceert een prettig ritme waaruit zich melodieën spinnen. Voor mijn gevoel mochten ze wat luider in de mix zitten, toch klinkt het lekker.

"Grassland" is weer een traag ritmisch nummer, doch deze keer met een melancholisch gevoel, de solo's komen van een vioolklank. Af en toe maken de ritmes wat ruimte voor subtiele melodietjes. In "You need to act quickly" is gemakkelijk in te komen en ook dit heeft eenzelfde soort ritme als "Smack". De sololijn is staccato en combineert reuzemooi met de later vertolkte melodieën. Een stemsampel herhaalt de titel (misschien wel enkele keren teveel) waarna de achtergrond wordt omgebouwd tot een gezellige groove. Op het geweldige "Fragments" keert de piano terug en laat zien hoe talentvol Karl is op het gebied van melodie. Dit klinkt zo lief en hartverwarmend. "Genteel", zijn titel waardig, is sereen en bijna spiritueel. "Innig" is weer een vrolijk ritmisch nummer, melodisch ook weer heel sterk maar naar mijn gevoel een beetje te 'soft'.