Arc Blaze Play: Lo-Fi   Mid-Fi   Hi-Fi   Download: Lo-Fi   Mid-Fi   Hi-Fi (Excerpt from track 'Blaze')

Klik hier voor de Nederlandstalige versie

A charming electric piano melody gently fades into the distance then POW we enter a rapid live drum driven number which is incredibly catchy with a hint of the Shadows! That is until a sequence emerges in the second minute combining with the wonderful drumming to take us on one hell of a powerful roller coaster ride. It is like nothing I have heard from either Ian or Mark before. It might sound strange on paper but believe me it's an incredibly exciting blast.

'Corrosion' is more conventional Arc / Redshift type fair. Bleeps slowly form into a sequence which builds and builds. More sequences are added, one wonderfully bass heavy and the other 'splashing'. We then get a fantastic deep analogue lead line full of menace, then more supporting lines. There is nothing meandering here, this is well composed stuff which hits the spot wonderfully, shaking the foundations all the way, twisting this way then that like some vast awesome machine being controlled by a power mad operator. Things do calm down nearer the end becoming quite subtle but again it's masterful stuff. Very deep drones, hardly more than a rumble, get 'Trial in Scarlet' underway.

The sound of the wind and demonic effects then mix with mournful lead lines and flutey tron sounds. I am writing this six days before Halloween and it would fit the mood for that day perfectly. Superb atmospheric, malevolent stuff. 'Klangwand' begins with a slow rhythm from which emerges yet another wonderful moog modular sequence which storms forwards. Live drums make an appearance again and Klaus Schulze's 'Moondawn' album very much came to mind. More sequences are added and things become increasingly complex. It really doesn't get any better than this- sequencer paradise in fact! The good old moog is initially deployed once again on 'Silent White Light'. Underneath the initial pulse some lovely shimmering pads shine through to be replaced by soft almost orchestral ones. After a couple of minutes the various layers of drones are left to weave their own exquisite magic but it isn't long before we get more sequencer based structure which takes us to the end. A jaunty loop is deployed on 'Sparked' to which is added yet another earth shaking sequence and once again more perfectly placed sympathetic drums. It gets into a real body moving groove enhanced by some excellent lead lines ideal for air keyboard. It got well under the skin, my head and hands moving like a crazy thing making it almost impossible to type. The track oozes more and more 'attitude' as it progresses.

'Mother' creates a mean atmosphere right from the offset with some distorted deep bass strings sounding almost like aircraft diving towards the earth. Even more awesome bass is added accompanied by an organ from hell. We stay in the nightmare right until the end. 'Pulse Train' is a great name for yet another sequence dominated number which initially chugs along pleasantly but then lets rip with real cool rhythms and superb bass lines. I defy anyone to keep their head and hands still whilst listening to this one. It is another highlight on an album where every track is a highlight. On some of the tracks it gets very close to Redshift but on those where other styles are visited it is always done with fantastic success and should be enjoyed by anyone into pulsating powerful electronic music. This is the best Arc album of the three currently available, indeed one of the most essential CDs of the decade so far. (DL)

Nederlandstalige versie

Een charmante elektrische piano komt langzaam op vanuit de verte tot dit plots verandert in een live gedrumd nummer, erg aanstekelijk met een knipoog naar de Shadows! Dit loopt zo verder tot er in de tweede minuut een sequence bijkomt die erg goed klinkt in combinatie met de drums – het is alsof we ons op een roetsjbaan bevinden. Zoiets heb ik nog nooit gehoord van Ian of Mark. Het klinkt misschien wat raar als je dit leest maar het is ongelooflijk goed. "Corrosion" is meer conventioneel ARC/ Redshift. Een blieperige sequence wordt verder en verder uitgebouwd en er komen er nog meer bij, een bas en een pletsende. Dan krijgen we een fantastische diepe analoge solo, vol dreiging – en nog meer aanvullende solo's.

Dit raakt je waar het moet, dit is een mooie compositie en doet de fundering trillen, als een enorme machine die bediend wordt door een krankzinnige operator. Naar het einde toe wordt het wat rustiger en vrij subtiel – heel erg goed. Erg diepe drones, eigenlijk niet meer dan gerommel, brengen "Trial in Scarlet" op gang. Het geluid van de wind en demonische effecten mixen zich dan met een treurige solo en Mellotron fluitklanken. Ik schreef dit zes dagen voor Halloween en dit zou uitstekend in de sfeer passen van die dag. Erg atmosferisch en boosaardig getint. "Klangwand" begint met een traag ritme van waaruit zich een modulaire Moogsequence ontwikkeld. Dit nummer heeft ook live drums en deed me denken aan 'Moondawn' van Klaus Schulze. Er komen nog meer sequences bij en het hele zaakje wordt behoorlijk complex. Beter dan dit kan bijna niet – dit is het sequencerparadijs!

De goede oude Moog wordt nogmaals gebruikt op "Silent White Light". Onder de initiële puls liggen hier enkele zachte schemerige tapijtjes die later vervangen worden door bijna orkestrale paden. Na enkele minuten hebben al deze lagen een prachtig magisch web geweven, dan komen we terug op het sequencerterrein tot aan het einde. Een zwierige loop wordt ingezet op "Sparked", meteen gevolgd door een sequence die de grond doet schudden en perfect geplaatste, aanstekelijke drums. Als dit je lichaam nog niet laat bewegen weet ik het niet meer – en dus ook perfect geschikt om luchtkeyboard te spelen! Dit ging tot onder mijn huid, ik kon bijna niet meet typen. De track straalt meer en meer kracht uit naarmate hij vordert. "Mother" ademt een wat gemene atmosfeer uit, direct van bij het begin met zijn diepe vervormde basstrings, klinkend als een neerstortend vliegtuig. Er komen nog meer bassen bij, alsook een orgel, klinkend als vanuit de hel. We blijven in deze nachtmerrie tot op het einde.