Cyber Zen Sound Engine Auslander

Klik hier voor de Nederlandstalige versie

Right from the opener 'His Presence in the Streets' it is obvious that Cyber Zen Sound Engine have leapt in something of a new direction. Infectious grooves mix with vocal samples over which weave very strong melodic lead lines and loops full of attitude played on both electric guitar and synths. Its all rather cool stuff. Without a break we move into 'Called from Light'. Rhythmically it is as tight as before underpinned by a deep bass line.

Other tracks such as 'Innocent', 'Climbing Not Ascending' and 'The Invisible' follow a similar pattern. There are some interesting sound and vocal sample combinations in the last of these near the end which follow through into 'Breaking the Soft Machines'. This track and 'Shroud (The Final Flag)' have a much more whimsical feel mainly because of the slow piano main melodies (plus guitar in the latter). Other contrasting numbers include 'Brightly, Brightly and with Beauty' dominated by guitar both in looped form and gentle licks which play around a rhythmic backing providing structure rather than detracting from the delicate melodies. There are also more conventional sounding tracks such as 'Mu Psych (The Mathematics of Angels)' which combines a bright sequence with a repeated melodic motif and steady rhythm. In the second minute a gorgeous haunting lead line comes in hitting the spot perfectly. The soul is caressed still further with the introduction of wordless female vocal effects near the end.

'Life on the Grid (The Power)' is the most atmospheric number. There is a slow rhythm in the background but it's mainly the delicate little touches of sound here and there as well as haunting pads which create a rather melancholy change of mood. The most radical track is certainly 'Children Children (Agnus Dei)'. Vocal samples, chants and spoken words mix together over a slow rhythmic backing. The angelic chanting repeats the bracketed part of the title but it's nothing like the classic vocal track of the same name. The samples of children talking about other children dying in concentration camps is certainly quite shocking especially when placed in the context of the rest of the track. I am sure it was designed to make you sit up, take notice and think but unfortunately to me it seemed a little contrived and actually irritating. It's certainly a very sad subject matter for which I have every sympathy but there is a fine line between highlighting an emotive topic and using it for effect as in a Benneton advert. On the other hand I have given this track more space than any other so that could be sufficient justification in itself for composing the piece this way.

To sum up this is a somewhat more energetic offering from CZSE whilst still just about remaining in the modern ambient field. The production and composition are both superb. I think it will be a pretty much love it or hate it release. I loved it apart from the one track. (DL)

Nederlandstalige versie

Direct van bij het begin van "His Presence in the Streets" is het duidelijk dat CZSE een andere richting heeft ingeslagen. Aanstekelijke grooves worden gemengd met vocale sampels waarover zich een net weeft vol sterke melodielijnen en loops, vol overgave gespeeld op zowel elektrische gitaar als op synths. Erg 'cool'.

Zonder rust gaan we naar "Called from Light". Ritmisch even strak als het vorige maar met een onderliggende diepe baslijn. Andere tracks zoals "Innocent", Climbing not Ascending" en "The Invisible" volgen een gelijkaardig patroon. Er zijn erg interessante klank en stem combinaties in de laatste hiervan, vooral tegen het einde en deze wordt vervolgd in "Breaking the Soft Machines". Deze track en "Shroud (The Final Flag)" hebben een meer grillig gevoel, vooral door de hoge pianoklank (en gitaar in de laatste). Andere contrasterende nummers zijn "Brightly, Brightly and with Beauty", gedomineerd door gitaar, zowel in geloopte als in solovorm, die rond een ritmische achtergrond speelt, eerder om structuur te geven. Er zijn ook meer conventionele tracks zoals "Mu Psych (The Mathematics of Angels)", welke een heldere sequence combineert met een repeterend melodietje en een stevig ritme. In de tweede minuut komt er een geweldige huilende solo opzetten.

De geest wordt nog meer gevoed door de introductie van woordloze vrouwenstemmen tegen het einde aan. "Life on the Grid (The Power)" is het meest atmosferische nummer. Er is een traag ritme op de achtergrond, maar het zijn vooral de kleine bewegingen van klanken hier en daar en de huilende tapijtjes die voor de sfeer zorgen. De meest radicale track is "Children Children (Agnus Dei)". Stemsampels, koren en gesproken woorden worden gemengd over een ritmische achtergrond. De hemelse gezangen herhalen de (titel) maar het is compleet anders dan het klassieke stuk met dezelfde naam. De sampels van kinderen die met andere kinderen aan het praten zijn, stervend in een concentratiekamp, is vrij shockerend, zeker zoals het in deze track geplaatst is. Ik ben er zeker van dat dit bedoeld is om je recht te laten springen, je aandacht te vragen en je te laten nadenken.