Axess Chamaeleon Play: Lo-Fi   Mid-Fi   Hi-Fi   Download: Lo-Fi   Mid-Fi   Hi-Fi (Excerpt from track 'Desire')

Klik hier voor de Nederlandstalige versie

Axess is really Axel Stupplich from Pyramid Peak. The opening section of 'The Alien' had the perfect qualities to accompany the film of the same name. Deep space sounds slowly float across the ether mixing with faint half heard vocal chatter. An early eighties type Tangerine Dream sequence then starts up sounding like the low approach of a helicopter. A shuffling rhythm moves into formation, as do lovely lead touches.

The rhythm shifts up a gear and a superb rather Jarre like melodic sequence positions itself perfectly amongst the other pulsation taking us excitedly onwards and upwards. It's a fantastic opener. The Jarre references could actually be used frequently throughout the disc though so could Michael Garrison's take on this style. 'Desire' has another very impressive, majestic, atmospheric start through which a couple of sequences emerge. The first is a nice bass one but the second is more melodic, fairly bouncing over the top. A minute later yet another sequence can be heard increasing the enjoyment still further. Axel hasn't finished the build up yet however as after another minute a nice steady rhythm is also included then a gorgeous euphoric lead line. It's a magnificent track of almost anthemic proportions. 'Floating' is not as laid back as the title might suggest as we are straight into more sequences, one very deep and low whilst the other is again melodic, starting and stopping rather teasingly. There are lots of other little melodic touches as we get into quite a groove. The interest is maintained throughout as more sequences and lead lines come in. It's another excellent track. The title track is the longest at almost twenty minutes but doesn't waste any time in getting going. Layers of pulsations float through the air, in some ways it reminded me of the 'Nightcrawlers'.

The drum line is understated but just right, not swamping the sequences and allowing an excellent laser sharp melody to sparkle. I thought the opening three tracks would be hard to beat but this is simply wonderful- the best lead line so far placed over exquisite backing. In the seventh minute we are given a bit of a breather as we are taken on an atmospheric space trip full of whooshes and bleeps, a haunting lead line coming and going. We then blast into the strongest, meanest sequences so far, the flashing lead returning to complete the picture. With five minutes to go we get new sequences and rhythms. This time the sound is more contemporary though melodically it is just as strong as before. It's a great body moving way of finishing a fantastic track. Never has twenty minutes flown so quickly. 'The Sirius Mystery' has a rather dark brooding start. The sequence, when it emerges, is rather restrained and tinkling fitting the cosmic mood extremely well. Things don't remain moody for too long though as just before the third minute in comes a bright sequence / rhythm combination and we go into warp drive once again. Actually it turns into the fastest paced number on the album! Like it's predecessor it combines a modern feeling with tradition EM values very well.

'A Dream is Always a Dream' has a similar beginning to the track before- slow and moody. A slow bass loop adds to this feeling still further as does the melancholy lead line. This time however the pace does remain sedate though the atmosphere is lightened somewhat in the sixth minute with the introduction of a bright sequence. Every track here is a gem. Axel is as accomplished in putting together dramatic sequences as he is at creating catchy melodies but at the same time he manages to avoid things becoming too commercially clichéd. (DL)

Nederlandstalige versie

Axess is Axel Stupplich van Pyramid Peak. De openingssectie van "The Alien" zou de perfecte muzikale ondersteuning kunnen hebben voor de film met dezelfde naam. Diepe spaceklanken zweven zachtjes door de ether en worden gemengd met half hoorbaar vocaal gefluister. Een type 80-er jaren TD-sequence start en klinkt als een laag overvliegende helikopter. Bij deze formatie komt nog een schuifelend ritme bij en wat mooie solo's.

Het ritme versnelt dan en een geweldige sequence à la JMJ plaatst zichzelf perfect tussen de andere pulsaties die ons verder meenemen. Een geweldige openingstrack. De Jarre referenties kunnen meermaals aangehaald worden in dit album, doch is er ook af en toe een vergelijk mogelijk met Michael Garrison. "Desire" heeft een erg indrukwekkende, majestueuze en atmosferische start, van waaruit enkele sequences tevoorschijn komen. De eerste is een bassequence, de tweede is meer melodisch, bewegend aan de bovenkant. Een minuutje later komt er nog een sequence bij en wordt de spanning nog verhoogd. Axel stopt nog niet met uitbouwen en na nog een minuut komt er een stevig ritme bij en een euforische sololijn. Dit is een geweldige track met de proporties van een lofzang. "Floating" is niet zo zwevend als verwacht zou worden door de titel, we blijven in de sequences, weer met een erg diepe en een melodische. Ook zijn er nog wel andere melodische bewegingen en we vervolgen met een groove. De aandacht wordt er hier zeker ingehouden doordat er nog meer sequences en een sololijn bijkomen.

Weer een uitstekend nummer. De titeltrack is het langste nummer met zijn bijna twintig minuten maar neemt geen tijd om op gang te komen. Lagen met pulsaties zweven door de lucht en dit deed me soms wat denken aan de 'Nightcrawlers'. De drumlijn is gematigd maar zit net goed, ze slorpt de sequences zeker niet op en laat doe dat de uitstekende laserscherpe melodie ten volle tot haar recht komt. Ik dacht dat de eerste drie tracks moeilijk te verslagen zouden zijn maar deze is nog beter, de beste solo die ik hier al hoorde. Rond de zevende minuut krijgen we een adempauze en gaan we verder op een atmosferische ruimtetrip, vol kosmische effecten en een huilende solo die gaat en komt. Dan ontmoeten we de sterkste en gemeenste sequence tot nu toe, tezamen met een flitsende solo om het spektakel compleet te maken. Met nog vijf minuten te gaan krijgen we nieuwe ritmes en sequences. Deze keer klinkt het wat hedendaagser maar melodisch is het even sterk als hiervoor.