Syndromeda Creatures from the Inner Play: Lo-Fi   Mid-Fi   Hi-Fi   Download: Lo-Fi   Mid-Fi   Hi-Fi (Excerpt from track 'Dub Statement') Please go to the Store to buy this item.

Klik hier voor de Nederlandstalige versie

This is a double CD of epic proportions containing the most mature but also intense compositions from Syndromeda to date. The sequence at the start of 'Dub Statement' is both rather delicate and extremely beautiful, like a very gentle rain falling from an otherwise sunny sky. The first lead line however is deep and moody and in complete contrast to the second which is laser sharp, flashing over the top. It's a wonderful start to the album. In seemingly no time at all I find myself approaching the ten-minute mark. Another lovely lead comes in then pow- enter the rhythms! We hurtle forwards then at seventeen minutes pause for a few seconds to catch our breath then it's foot full down on the accelerator again. Wow! Things calm down with four minutes to go as we float on soft blissful drones. Though there are hints that we are about to take off again things remain calm until the end. 'Echoing Heights' initially retains the tranquil atmosphere with the sound of running water and waves; dark drones however give a slightly ominous feeling. A slow sequence starts up with mellotron in the background. It's all rather haunting and ethereal then in comes another simply superb lead line. An additional sequence makes an entrance as yet another dose of sonic brilliance is cooked up. Euphoric pads swell in the background. More fantastic leads reach straight for the heart. Some echoing spoken text can just be heard but not understood, giving a rather sinister twist to finish.

'The Dream Within' begins with a ringing metallic drone. Other rather spooky pads are added. A slow lead line full of menace mixes with almost funeral drum type rhythms. This is a track which simply drips atmosphere. 'Out of the Dark' takes us to the depths of space. Cold drones hang in the air then fade into the distance. Again some faint talking can be heard amongst solar winds, like echoes of the long dead. No word can be heard but it still puts a chill up the spine. A very deep and only just audible reverberating drone can just be heard in the sixth minute. By the seventh it has increased in volume accompanied by little echoing, tinkling, runs of notes acting like phantoms being here one minute and gone the next. More cosmic winds come in along with distorted chatter swamping everything. Lead lines keep trying to establish themselves amongst the brooding malevolent backdrop but it isn't until eight minutes to go when the darkness is put to flight by a roller coaster of a sequence with plentiful attitude that the melodies can again take centre stage, soaring with wonderful cascades of notes to end proceedings on a more optimistic and oomph driven high. Another winner! The second disc starts with 'Out of Nowhere', initially the most seriously spaced out section on the whole album. Cosmic winds mix with ethereal and crystalline pads. Floating ambient music doesn't get any better than this. Cut out all external stimuli, withdraw inside your brain and let the music take you where it will. Later on flute and very delicate percussive effects join the existing palette of sounds. By the half way mark a celestial organ is also included emphasising the feeling of the immensity and awesome power of the cosmos. Soon after that we are brought out of our reverie as a slow rhythm makes an entrance. It is as if we are picking up speed as the gravity of our final destination takes a hold. Sequences are then added combining perfectly with some seriously nice flute sounds.

Things are still mid paced however, gently waking us from our previous state. In the twentieth minute a more in ye face lead takes over but even so it is not too abrasive instead it just adds to the feeling of wonder taking us almost to the finish five minutes later. 'Sines' deploys the sequencer right from the first second; another is added combining beautifully with the first in a way that is exciting but not too brash. An understated rhythm and high-pitched lead line enter simultaneously. Another much more energetic drum line comes in a few seconds later and we storm forward, all thought of delicacy forgotten. The track continues to build with yet more sequences and devastating lead lines coming in. It's extremely exciting body moving stuff!

'They're Watching Over Us' begins with a sort of mechanical throb and dark drones. Again the feelings that came to mind were rather cosmic, like being on some vast craft travelling past strange worlds. Of course Syndromeda don't let us just float around forever as we are brought down to Earth with the introduction of a sequence in the ninth minute. More sequences are added but it's the delicate lead lines which got my attention most- simply exquisite. 'Rianna' is probably the most beautiful track Syndromeda have ever composed. We get a simple piano melody with long sustain. It stands almost in isolation, with just the most delicate of synth colouring. Next we hear some lovely angelic female vocal text (not in English), not too high in the mix, to which a male voice replies.

From this gentle beginning with Tolkienish overtones a sequence starts up. It very gradually becomes more menacing as if we are gearing up for some sort of battle. Laser fire in the fifteenth minute is joined by additional rhythm as we enter the maelstrom. A wonderful lead line comes in soon after like a rallying call. The sequence becomes much more bass laden and brooding. Vocoded vocals can be heard but not understood then everything subsides and we are left, to finish, with the stunning piano melody with which we started. (DL)

Nederlandstalige versie

Dit is een dubbel-CD met epische proporties, die de meest volwassen maar ook de meest intense composities van Syndromeda bevat tot nu toe. De sequence aan het begin van "Dub Statement" is zowel delicaat als extreem mooi, als een zachte regen druppelend uit een anders zonnige lucht. De eerste solo is zowel diep als stemmig en in compleet contrast met de tweede, die laserscherp is, flitsend over de top. Dit is een mooie manier om een album te beginnen. In bijna geen tijd merkte ik dat we al tien minuten verder zaten. Dan komt er weer een solo bij en Bang – daar zijn de ritmes! We stoten voorwaarts en rond de zeventiende minuut krijgen we even tijd om adem te halen, dan gaat de voet terug op het gaspedaal. Wauw! Met nog vier minuten te gaan kalmeert alles en we zweven op zachte gelukzalige drones.

Toch keren er hints terug naar het vorige, tot het einde toe. "Echoing Heights" houdt oorspronkelijk een zachte atmosfeer aan met de klanken van stromend water en windgolven, de donkere drones geven echter spoedig een onheilspellend gevoel. Er start een trage sequence met Mellotronklanken op de achtergrond. Een beetje spookachtig en toch etherisch, dan komt er weer een superbe solo. Weer komt er een sequence bij en het klankenpallet gaat open. Euforische paden zwellen aan op de achtergrond. Meer solo's raken je recht in je hart. Een echoënde gesproken tekst wordt net gehoord maar is onverstaanbaar en dit geeft een vrij sinistere draai tot op het einde. "The Dream Within" begint met een ringelende metaalachtige drone. Weer komen er onheilspellende tapijtjes bij. Een trage solo, vol dreiging, wordt gemengd met een soort van begrafenisdrums. Deze track druipt van de atmosfeer. "Out of the Dark" neemt ons mee naar de verste ruimte. Kille tapijtjes hangen in de lucht en faden terug weg. Weer worden er verre stemmen gehoord tussen zonnewindklanken, als echo's van de doden. Rond de zesde minuut wordt er net een drone gehoord.

Deze verhoogt dan in intensiteit en wordt bijgestaan door echoënde, twinkelende noten, als geesten die af en toe tevoorschijn komen. Meer kosmische winden komen voorbij, tezamen met een vervormd gefluister. Solo's proberen door deze broeiende boosaardigheid te breken en na enkele minuten lukt dit ook. Dan een snelle sequence en de melodie staat weer vooraan, met opeenstapelingen van noten om alzo met een meer gedreven optimisme te eindigen – weer een winnaar! De tweede CD begint met "Out of Nowhere", de aanzet is één van de meest kosmische stukken van het gehele album. Kosmische winden worden gemengd met etherische en kristallijne tapijtjes. Drijvende ambient kan niet veel beter worden dan dit. Schakel alle uitwendige stimulansen uit, verdiep je in je brein en laat de muziek je meenemen naar waar deze het wilt. Het klankenpallet wordt later bijgestaan door een fluit en erg delicate percussieve effecten. Rond de helft komt er een klassiek orgel bij die de nadruk legt op het gevoel van de immensheid en ongelooflijke kracht van de kosmos. Net hierna ontwaken we uit onze droom als een traag ritme zijn intrede maakt. Het is alsof we op snelheid raken met als doel onze uiteindelijke bestemming. Sequences komen erbij en deze combineren perfect met de fluitklanken. Het is echter nog altijd rustig, het laat ons zachtjes bijkomen uit de vorige toestand. Rond de twintigste minuut komt er een directe solo, toch niet te opdringerig en alzo het gevoel van een wonder behoudt, om dan vijf minuten later te eindigen. "Sines" gebruikt de sequencers vanaf het eerste moment. Tezamen komen er dan een ingehouden ritme en een solo bij. Er komt dan een energieke drumlijn bij en we stuwen voorwaarts – al het gevoelige wordt nu vergeten. De track bouwt zich nog verder uit met meer sequences en een verwoestende solo. Dit laat je lichaam lekker bewegen! "They're Watching over Us" begint met een soort mechanisch geklop en donkere drones. Weer was het gevoel vrij kosmisch, alsof we door vreemde werelden reizen. Natuurlijk laat Syndromeda ons niet eeuwig drijven maar neemt ons mee terug naar de aarde, met een sequence in de negende minuut.