Terra Ambient The Darker Space Play: Lo-Fi   Mid-Fi   Hi-Fi   Download: Lo-Fi   Mid-Fi   Hi-Fi (Excerpt from track 'The Glass House')

Klik hier voor de Nederlandstalige versie

So few ambient releases do enough to hold my attention, actually I suppose that is often the point, this however does. Its pretty obvious he has been moving in the right circles just from reading the booklet as it could almost be am exercise in name dropping. Steve Roach is credited for 'the push that began the journey'. Robert Rich is given a mastering credit and Jeff Pearce and Chris Short are thanked for their friendship and creative insight. Listening to this CD it is obvious that he has learnt a lot from the 'masters'. Vir Unis is not credited but there also seems to be an influence from that quarter.

Rhythms are extensively used, the drum sounds being somewhat tribal but also intense. 'To the Brink and Back' shimmers into life as bright crystalline tones hang in the air. Gradually a slow loping rhythm rises in the mix. The pads now become thicker and darker humming like a swarm of bees. The beat increases in complexity and we get into quite a groove. 'The Breathing Earth' begins with the sound of night-time insects out of which dark drones create a moody atmosphere. Pulsations are first heard very low in the mix, slowly developing oomph. They become more rapid, their urgency creating real tension as if they are warning of impending danger. 'Aether' also features a solid rhythmic backing. The surrounding drones however are just as robust, almost snarling from the speakers. Some subtle lead detail is added in the fifth minute which provides a little contrast to the otherwise rather aggressive nature of the track though it is only when the rhythm departs at the end that the mood lightens and we float into 'The Glass House'. This is a very relaxing number completely devoid of any discernible structure. Bright pads swell over the occasional bass drone like the rays of the sun escaping as they rise above the horizon.

'First Light on Aeyer's Rock (For Jim)' is just as tranquil with the sound of water gently lapping on the shore. A subtle piano lead line hangs over ethereal pads like water dripping from the trees. Its all rather beautiful but relaxing at the same time. 'Under Dirt X' has a rather sinister feel to it. A slow deep throb punctuates a machine type hum. We then get some buzzing unintelligible vocal effects. The album becomes rhythmic again, a seven beat loop providing structure. It momentarily departs allowing haunting vocal pads to be heard. When it does return the rhythm seems even more intense and kept me on the edge of my seat right until the end. 'Amaria (The Darker Space)' doesn't alter the mood too much. Deep malevolent drones create images of strange subterranean realms. Percussive effects add edgy detail as if something is slithering or creeping in the darkness. I am sure we will hear of Jeff Kowal (aka Terra Ambient) again. Ambient music as good as this doesn't come around too often. (DL)

Nederlandstalige versie

Er zijn maar weinig ambient cd's die mijn aandacht kunnen vasthouden – deze echter wel. Aan wat je leest in het boekje is het duidelijk dat de artiest zich in de juiste kringen heeft beziggehouden. Steve Roach wordt vernoemd voor 'de duw die alles in gang zette', Robert Rich wordt bij de mastering vernoemd en Jeff Pearce en Chris Short worden bedankt voor hun vriendschap en hun creatief inzicht. Al luisterend wordt het duidelijk dat hij veel geleerd heeft van de 'meesters'. Vir Unis wordt niet vernoemd, toch hoor ik ook wel wat invloeden. Er wordt veel gebruik gemaakt van ritmes, de drums klinken wat tribal en zijn vrij intens. "To the Brink and Back" komt op gang met mooie kristallijne klanken. Langzaam komt er een ritme opzetten. De paadjes worden dikker en donkerder, als het zoemen van een zwerm bijen. Het ritme wordt complexer en gaat over in een echte groove.

"The Breathing Earth" begint met de klanken van nachtelijke insecten van waaruit donkere drones een stemmige atmosfeer creëren. Pulsaties klinken laag in de mix en ontwikkelen traag wat aan kracht. Deze worden sneller en geven een spanning die lijkt te waarschuwen voor aankomend gevaar. "Aether" is ook een stevig ritmisch nummer. Daarentegen is ook de omhullende drone vrij stevig, deze lijkt wel uit de luidsprekers te druipen. Rond de vijfde minuut komt er een subtiele solo bij die wat contrast geeft met de vrij agressieve natuur van dit nummer. Dan verdwijnt het ritme en de stemming wordt wat lichter als we verder gaan met "The Glass House", een tamelijk relaxerend nummer met een vrij onduidelijke structuur. Heldere tapijtjes zwellen aan over een basdrone, alsof de zonnestralen proberen te ontsnappen boven de horizon. "First Light" en "Ayers Rock" (voor Jim) is even rustig, met het geluid van water dat gebroken wordt op de kust. Een gevoelige pianosolo zweeft over etherische paadjes alsof er water uit de bomen druipt. Mooi en tegelijkertijd relaxerend.