Wave World Another Strange Day on Gonxa Play: Lo-Fi   Mid-Fi   Hi-Fi   Download: Lo-Fi   Mid-Fi   Hi-Fi (Excerpt from track 'Another Strange Day on Gonxa')

Klik hier voor de Nederlandstalige versie

For a start completely re-think all your preconceptions of what Waveworld's music is like. If you think this will be floating ambient music - think again! Nothing could be further from the truth. Most of what we have here is very rhythmic and even the laid back bits are more melodic than the Waveworld I am used to. In short it has caused me to re-appraise what they are about. There were a few hints in the recent video release however that showed they were certainly capable of cranking up the rhythms if they wanted. Here is the proof that it has always been part of their repertoire. Apparently when Waveworld were looking for a record label they had two albums prepared - this one and the relaxed ambient album 'Species'. 'Species' was the one released ,this album not seeing the light of day until four years later. I wonder if the Waveworld story would have been much different if this album was released first instead.

A bright exciting sequence spews its rapid pulsations from the speakers to your ears. This is the title track and an excellent way to start the album it is too. A more bass laden sequence moves into position increasing the energy level still further. Its as if the track is about to boil over! A calmer slow lead line makes a nice contrast. It then becomes meaner and its pace quickens to race the sequence- blistering stuff. But wait- it gets even better as heavy rhythms shake the foundations. Finally another awesome lead line even more stunning than the first makes a track that simply couldn't be any better- better! Absolutely brilliant! 'Trip through the Umandjei Desert' has both sequence and meandering lead line but its a powerful slightly dance orientated foot tapping rhythm that provides the track's main focus.

'The Plains of Narrdal' is a little more like the Waveworld I am used to- drifting atmospheric and highly descriptive. A piano sequence does provide a little structure and there is a very nice lead line which comes in with a couple of minutes to go but on the whole the track is much more subtle than most of the rest of the album. 'Trasyghu' is a remix of a track originally called 'Biosphere' by Gert van Santen. It features additional performances and arrangements by non other than Klaus Schulze and Joerg Schaaf! Its another high energy rhythmic number with the occasional vocal sample. 'The Forbidden Temple of Dev' starts with a lovely tinkling melodic sequence. In the third minute high hat detail splashes over the top then a thick lead line is used. To me it seemed a little out of place and slightly disjointed. This isn't something which could be said for the heavy bass beat which then comes in however. The track increases in pace and we start to thunder forwards again.

Another excellent flashing lead compliments the rhythm - this is more like it! The beat then slows down and a crystalline tinkling sequences shimmers above the pads. 'In the Beginning there was Xyrrog....'.is fairly relaxed for the first three minutes then a sequence is added reminding me a little of Robert Schroeder. A slow rhythm rises to the surface turning the track into an extremely pleasant chugger. It never breaks into a sweat but instead settles into a very satisfying groove. The last few minutes revert to a relaxed but melodic state of float. 'A Day at the Flaroon Races Part 1' is quite a cosmic trip, a little metallic percussion providing some detail but for the most part its a track consisting of 'breathy' drones. The second part is a much more upbeat and commercial sounding affair.

Now what can I say of the final track 'The Moons above Laax' other than its a dance version of 'Tubular Bells'! Its rather powerful but also great fun (and extremely well done). Its all rather tongue in cheek. It would make a fantastic encore! I must admit that before this album I got the impression that Waveworld took themselves rather seriously. I was wrong. They certainly have a very professional approach but their sense of humour is more than evident here. I thoroughly enjoyed this CD and have no doubt it will be a very big seller for Waveworld which rather poses the question what will they do next? (DL)

Nederlandstalige versie

Om te beginnen, vergeet alles wat je al wist over de muziek van Waveworld. Dacht je dat dit drijvende ambient zou zijn – denk dan nog maar eens! Niets is verder verwijderd van de waarheid. Wat we hier hebben is allemaal erg ritmisch en ook melodischer van wat ik gewoon ben bij Waveworld. In de video uitgave werd al duidelijk dat ze de capaciteiten hadden om veel ritmischer te werken. Hier is dus het bewijs ervan. Toen Waveworld op zoek was naar een platenlabel hadden ze reeds 2 albums voorbereid, dit dus en het meer relaxte album "Species". "Species" werd uitgebracht, het andere moest dus 4 jaar wachten. Zou het Waveworld avontuur anders verlopen zijn als dit album eerst uitgebracht zou zijn?

Een heldere snelle sequence spuwt zijn pulsen van de luidsprekers naar je oren. Dit is de titeltrack en een uitstekende manier om het album te beginnen. Een bassequence komt erbij en drijft het energielevel op. Het is alsof deze track gaat overkoken! Een kalmere sololijn geeft een mooi contrast. Dan wordt het terug gemeen snel, een race tegen de sequence – goede muziek. Maar wacht – het wordt nog beter als hevige ritmes de fundering doen trillen. Tenslotte komt er nog een uitstekende solo bij, nog beter dan de vorige en dit maakt deze track mee tot het allerbeste van wat ik al hoorde. "Trip trough the Umandjei Desert" heeft zowel een sequence als een evoluerende sololijn maar het is vooral het krachtige, lichtjes dance georiënteerde ritme dat de aandacht vraagt.

"The Plains of Narrdal" is een beetje meer de Waveworld die we gewoon waren – heel beschrijvend en atmosferisch. Een piano geeft een beetje structuur en er is ook – een paar minuten voor het einde – een hele mooie solo. Deze track is subtieler dan de rest van het album. "Trasyghu" is een remix van "Biosphere" van Gert van Santen en deze wordt bijgestaan door niemand minder dan Klaus Schulze en Jorg Schaaf! Het is een energiek nummer met enkele vocale samples. 'The forbidden Temple of Dev" start met een twinkelende melodische sequence. Na ongeveer 3 minuten komen er hihats bij en een dikke solo. Voor mij klonk dit een beetje misplaatst. Dit kan echter niet gezegd worden van de hevige bas beat die er dan aankomt. De spanning stijgt en we donderen voorwaarts. Een ander solo komt er bij – DAT is het! Dan vertraagt de beat en er verschijnt terug een twinkelende sequence.

"In the beginning there was Xyrrog…." Blijft de eerste 3 minuten erg rustig, dan komt er een sequence die me een beetje aan Robert Schroeder deed denken. Een traag ritme maakt deze track prettig klinken, erg bevredigend. De laatste minuten zijn relaxed maar toch ook zeer melodisch. "A day at the Flaroon Races Part 1" is een kosmische trip, met wat metaalachtige details maar meestal met enkel winderige klanken. Het tweede gedeelte is ritmischer en klinkt vrij commercieel. Wat kan ik zeggen over de laatste track "The Moons above Laax", dit klinkt als een dance versie van "Tubular Bells"! Het is krachtig en klinkt prettig (zeer goed gedaan). Dit zou een goede encore zijn.