Ian Boddy Aurora Play: Lo-Fi   Mid-Fi   Hi-Fi   Download: Lo-Fi   Mid-Fi   Hi-Fi (Excerpt from track 'Ecliptic')

Klik hier voor de Nederlandstalige versie

Incredibly this is Ian's first solo studio album in three years and yet he has collaborated with so many people in the intervening time he hardly seems to have been away. 'Aurora' is a very different and much more varied offering than 'Box of Secrets'. Shuffling noises and laser fire give way to extremely dark bass drones. 'Gravity Well' is a wonderfully moody and malevolent introduction to the album. Turn up the volume and at times the music is felt as much as heard. We drift into 'Ecliptic' on the back of haunting pads. A rather slow but complex bleepy sequence starts up, its intriguing but also rather tuneful. Sci Fi effects that were just heard in the background become more prominent as the sequence disappears and more little melodic touches are added. The sequence returns laden with bass but its still slow and 'thoughtful'.

Restraint is the order of the day. The sounds chosen are wonderful but its the delicacy and care with which each element is put together perfectly complimenting the whole which is so effective. 'Vox Lumina' has a very quiet and subtle beginning. Windy and slightly vocal sounding pads are mixed together. Sometimes things descend to complete silence only to be broken by other delicate colouring. Then in complete contrast we get a crashing echoing rhythm which just oozes attitude. After a couple of minutes this subsides and windy / spectre like drones take over. The beginning of 'Zero G' is just as eerie but also extremely cosmic. Close your eyes and imagine you are in the darkest sparsest sector of space. Its all very abstract but ideal music to let your mind travel on whatever fantastic journey it chooses. From the most formless track on the album we move into the analogue sequencer based 'Escape Velocity'. Right from the beginning a thick squelchy pulsating sequence starts up. Another bass chugger joins it. It wouldn't have been out of place on an Arc album. Little melodic touches add colour but its the ever shifting mutating main sequence which is centre stage. In the last three minutes things start to wind down and become quite cosmic again leading us perfectly into the highly atmospheric title track.

About a third of the way in the pads obtain a sighing vocal quality. Its all very calm and ethereal, little water droplet notes providing a rather a delicate melody. There is great depth to the track with thick bass drones underpinning everything. With about four minutes to go faint radio chatter can just be heard very low in the mix then we build to dramatic finish with swirling sonic effects. This is probably the most beautiful track Ian has ever composed. (DL)

Nederlandstalige versie

Het is ongelooflijk dat het al 3 jaar geleden is sinds Ian's vorige solo studio CD en toch, door zijn samenwerking met zovele anderen, is hij blijkbaar nauwelijks weg geweest. 'Aurora' is gans anders en veel gevarieerder dan 'Box of Secrets'. Het openingsnummer "Gravity Well" begint met schuifelende geluiden, laserklanken en donkere basdrones, een heel stemmige en boosaardige track. Draai het volume open en de muziek wordt zowel gehoord als gevoeld. We drijven verder naar "Ecliptic" op de rug van huilende tapijtjes. Een trage maar complexe, bliepende sequence begint, heel intrigerend en melodieus. Als de sequence terug verdwijnt, komen de sci-fi effecten luider tevoorschijn en worden er meer melodische aardigheidjes toegevoegd. De sequence komt terug, nu met meer bas, nog steeds voorzichtig en traag. Terughoudendheid is aan de orde van de dag.

De gekozen klanken zijn wondermooi maar het is vooral de delicate manier en zorg waarop alles is samengebracht, die zo effectief is. "Vox Lumina" heeft een stil en subtiel begin. Winderige en licht vocale klanken worden tezamen gemengd. Soms gaat hij terug naar volledige stilte die dan enkel onderbroken wordt door enkele delicate toevoegingen. Dan, in compleet contrast, krijgen we een verpletterend echoënd ritme hetwelk een bepaalde diepte uitademt. Na enkele minuten vervaagt dit terug en winderige spectrumrijke klanken nemen over. Het begin van "Zero G" is even spookachtig maar eveneens extreem kosmisch. Sluit je ogen en beeld je in dat je in het allerdonkerste gedeelte van de ruimte bent. Allemaal heel abstract maar ideaal om je geest een fantastische reis te laten maken, waarheen je maar wilt. Van de meest vormloze track van dit album gaan we over naar het analoog/sequencer gebaseerde "Escape Velocity". Van in het begin start er een dikke verpletterende pulserende sequence.