Ian Boddy & Markus Reuter Jodrell Bank Concert Play: Lo-Fi   Mid-Fi   Hi-Fi   Download: Lo-Fi   Mid-Fi   Hi-Fi (Excerpt from track 'NoSpace')

Klik hier voor de Nederlandstalige versie

Synthetic speech sets the scene telling us about a philosophy towards sound and what is possible with modern technology. This goes on for a couple of minutes underpinned with swirling pads / guitar effects which give 'Binary Part One' a suitably cosmic feel given the setting. In the fourth minute electronic bleeps and whooshes take us still further into the depths of space. Soft tones shimmer and through them a couple of pulsing loops appear. A gentle sequence is added, soft waves of sound breaking over the top. It's very relaxed but there is quite a bit happening if you concentrate. On the other hand just let your-self be lost in a chilled blissed out state.

By the fifteenth minute things have become quite syncopated as we settle into a pleasing groove. It's very accessible and easy to get on with. With four minutes to go we start to wind down and return to peaceful textures. 'Part Two' starts up pretty much where the first left off. We begin to get a bit more activity in the sixth minute. Another slow echoing pulse starts up three minutes later. This gets meaner and deeper all the time then pow, a deep rhythm comes thundering in along with snarling lead flourishes. The beat becomes more devastating all the time. There are some really nice little guitar licks that can be heard from time to time which fit the mood perfectly. It's a wonderful track.

As expected we return for a state of float for the last few minutes but this time accompanied by more beautiful celestial guitar. 'NoSpace' begins with some very strange noises indeed before settling down to dark drones and electronic twitters. It's rather haunting but also slightly left-field. I don't know if it's just me getting used to what Ian is doing these days but I am finding his output more accessible with each release, whether as a collaboration as is the case here and with 'Outpost' or as a solo such as 'Aurora'. If you're tempted to try some of Ian's more recent output this would actually be a good place to start. (DL)

Nederlandstalige versie

Synthetische stemmen zetten de stempel en vertellen ons de filosofie rond klank en wat er mogelijk is met de moderne technologieën. Dit gaat zo enkele minuten verder, ondermijnt door wervelende tapijtjes en gitaareffecten en geven zo "Binary Part One" een erg kosmisch gevoel, perfect binnen deze locatie. In de vierde minuut nemen elektronische bliepjes enz. ons verder mee de ruimte in. Zachte klanken schemeren en ertussen in verschijnen er pulserende loopjes.

Er komt een lichte sequence bij en nog andere zachte geluidsgolven. Heel relaxed allemaal maar als je goed luistert is er aardig wat beweging. Maar laat jezelf maar gaan. Rond de vijftiende minuut is het een erg syncopatisch geheel geworden, overgaand naar een prettige groove. Heel bevattelijk en toegankelijk. Met nog vier minuten te gaan bouwen we af en keren terug naar een rustige atmosfeer. "Part Two" begint waar het eerste eindigde. We krijgen wat meer activiteit rond de zesde minuut en drie minuten later start er een echoënde puls. Deze wordt dan feller en dieper tot er een diep donderend ritme op komt zetten, tezamen met een overvloed aan solo's. De beat komt dan nog meer op de voorgrond. Er zijn ook mooie gitaarlicks die van tijd tot tijd gehoord worden en perfect binnen het geheel passen. Een erg mooie track. Zoals verondersteld keren we tegen het einde weer terug naar een rustige omgeving, deze keer bijgestaan door een hemelse gitaar.