Spyra Invisible Fields Play: Lo-Fi   Mid-Fi   Hi-Fi   Download: Lo-Fi   Mid-Fi   Hi-Fi (Excerpt from track 'Test Transmission')

Klik hier voor de Nederlandstalige versie

Both Graham and myself are reviewing this CD separately because our views concerning it vary; as I think will the opinions of Spyra fans generally. 'Test Transmission' makes extensive use of vocal samples and depending on your sense of humour you will love it or hate it - I thought it was great. Even though it was a good laugh the rhythms and melodies were also extremely strong, got my head nodding to it and fingers playing air keyboard anyway.

'Entropy is Just...' starts with a series of explosions and what sounds like a bomb falling through the air. Some rather cool slow beats then start up accompanied by a stunning, beautiful, delicate lead line. It's in marked contrast to the dark rumbling backing. In the second minute things take a rather moody turn. You could even say it becomes slightly cheesy for a few seconds but even so I liked it, the juxtapositioning of different styles and moods working extremely well.

OK, the ending couple of minutes does certainly return us to the realms of Stilton and I could have done without it but '... a Seven Letter Word' slowly turns things round introducing more cool grooves and very easy to get on with melodies. Maybe almost too easy listening for some but again I liked it. As the piece develops it actually becomes a bit like a relaxed prog rock track with very 'real' sounding drums. We enter 'Three Players in an Artificial Landscape' on the back of twittering electronics but the main focus is a beautiful acoustic guitar lead line later accompanied by flute. It's over all too soon however as we move on to 'XyloCity Part 1'. It starts with a glockenspiel sounding sequence which mutates wonderfully and really gets under the skin. Dark pads create a sort of tension which increases as a rhythm forms then becomes more intense. We are now motoring along at quite a speed being lifted up by every exquisite pulsation. What a wonderful track. Half way in things slowdown somewhat and again a sort of moodiness takes over. There are some half heard vocal samples then another beat starts up getting into an excellent groove which continues until we move into 'Part 2' which like the previous part begins with another glockenspiel type sequence / loop. This time it is accompanied by percussive effects and more excellent rhythms which build and build into quite a maelstrom of beats - again sensational stuff! In the third minute we get a glockenspiel lead that is rather dreamy and easy listening.

There is then yet another completely different shift in mood as we get the twenty-three minute dark psychological number 'Bath'. It's probably Spyra's most radical composition so far. A storm rages over what sounds like someone trying to tune in a radio. Then there is a ticking of a clock and an explosion. It's a very atmospheric collage of sounds, as if in a dream. All then becomes rather calm, the ticking becomes more prominent then we get some deep bestial roars, distorted electronics and what could even be the sound of welding. Eerie metallic pads and scraping noises make things sound even more ominous. Things take an even stranger turn with some odd looped unintelligible spoken words. Now we get insect noises and slamming doors followed by hellish drones then very deep string effects. The sound of children can just be heard in the background with some lighter tinkling note droplets over the top but there is still a rather sinister edge to it all. Running water and what could be an out of tune violin take us onward and downward. Comfortable listening this ain't but excellent nevertheless. 'Temporarily Not Available' is a short slow piano piece (similar to something off 'Sferics' I think) which lightens the mood a little but still with a hint of melancholy. A fine way to finish the album. (DL)

Second Opinion...

A new Spyra album is always something special. Though his output with Namlook is rather hit and miss, his solo albums so far have never disappointed. And neither does this, however from where I'm listening this is perhaps my least favourite of his solo escapades.

I must stress that this is not a bad album by any means, it has plenty of stand-out moments. Take for example the excellent 'XyloCity Part 1' which will be lapped up by fans of his electronic rhythmic style. The glockenspiel treatments are great and they mingle well with the sequences, and at 10 mins long there's plenty of time to get into the groove.. And the quirky opener 'Test Transmission' is a treat with its Kraftwerk style beat and humorous samples. Electric piano is always a Spyra feature and 'Entropy in Just...' serves up some fine moments, underpinned by a lilting electronic beat.

But other pieces leave me less convinced. '...a Seven Letter Word' has a slow, heavy nature and leaves you on a downer with little reward. 'XyloCity Part 2' is well put together but the sequences don't really emerge leaving splashy percussion and "the glock" to do the spade work and it wears a little thin after 10 mins. Perhaps the main influence on the album is the 24 minute track 'Bath' which is a very strange affair. Undoubtedly a well conceived piece its strange noises and effects aren't designed for enjoyment, and really that's probably what I'm struggling with here.

Having enjoyed his previous offerings so much I've found this one relatively hard work. It has grown on me with subsequent outings however, and it wouldn't surprise me if I revisited this in, say, six months time and reflected on how I could have missed such genius first time round. (GG)

Nederlandstalige versie

Graham en ikzelf bespreken beiden deze CD omdat we er een ander oordeel over hebben, zo ook de Spyra fans denk ik. "Test Transmission" maakt hevig gebruik van stemsampels en afhankelijk van je gevoel voor humor zal je ervan houden of het haten - ikzelf vond het geweldig. Zelfs al heb ik dan goed gelachen, toch zijn de ritmes en melodieën uitzonderlijk sterk en lieten me mijn hoofd bewegen en luchtkeyboard spelen. "Entropy is just…" begint met een serie explosies en wat klinkt als een uit de lucht vallende bom. Enkele erg goede trage beats starten dan, bijgestaan door een ongelooflijk mooie gevoelige solo. Dit in contrast met de donkere rommelende achtergrond. In de tweede minuut wordt alles wat stemmiger, het wordt zelfs wat miezerig voor een korte tijd maar toch hield ik er van, de tegenstellingen van verschillende stijlen en stemmingen werken uitstekend. OK, de laatste minuten zijn weer wat miezerig en hadden er dus voor mij niet bij gehoeven, maar "...a Seven Letter Word" draait alles terug op zijn plaats en introduceert enkele 'coole' grooves en heeft melodieën die je zo bij blijven.

Misschien een beetje te gemakkelijk voor sommigen, weer hield ik er van. Als het stuk zich verder ontwikkelt klinkt het een beetje als een ontspannen progressief rock nummer met erg 'echt' klinkende drums. Verder met "Three Players in an Artificial Landscape" met veel elektronische twitters en een mooie akoestische gitaarsolo, later bijgestaan door een fluit. Het is allemaal te snel voorbij en we gaan verder met "Xylocity Part 1". Dit begint met een klokkenspel solo welke constant verandert en onder je huid kruipt. Donkere paden creëren een spanning die nog oploopt wanneer het ritme erbij komt. We rennen verder tegen hoge snelheid, gestimuleerd door elke klankpuls. Wat een enorm mooie track. Rond de helft vertragen we iets en wordt het geheel erg stemmig. Halfgehoorde stemmen tot er een beat start welke een mooie groove opbouwt. Dit gaat verder in "Part 2", welke ook begint met een klokkenspel type sequence/loop. Deze keer wordt hij vergezeld door percussieve effecten en ander uitstekend ritmewerk, welke zich ontwikkelt tot een heuse maalstroom - weer uitstekend werk! Rond de derde minuut krijgen we een vrij dromerige klokkenspelsolo - erg 'easy listening'. Dan komt er weer een totale ommekeer in stemming met het 23-minuten durende donker psychologische nummer "Bath". Dit is waarschijnlijk het meest radicale nummer van Spyra tot nu toe. Een storm raast over wat klinkt als het afstemmen van een radio. Dan komt er het tikken van een klok bij en dan een explosie. Dit is een erg atmosferische klankcollage, als bevinden we ons in een droom. Dan wordt alles kalmer, het tikken van de klok komt op de voorgrond en we krijgen diepe dierlijke grommen, vervormde elektronische klanken en wat het geluid zou kunnen zijn van laswerken. Akelige metalige tapijten en schrapende geluiden maken alles nog meer onheilspellend. Alles draait nog gekker weg met de toevoeging van herhaalde onverstaanbare woorden, alsook insectgeluiden, slaande deuren en erg diepe stringseffecten. Ook worden kinderen gehoord op de achtergrond met hoge twinkelende geluidjes, alles blijft vrij sinister. Het geluid van stromend water en een vals gestemde viool nemen ons terug mee naar de werkelijkheid. Dit is geen comfortabel luistergenot maar zeker wel subliem. "Temporarily not Available" is een kort pianostuk (lijkend op iets van 'Sferics' denk ik), welke de stemming iets lichter maakt, maar toch met een zekere vorm van droefheid. Een mooie manier om dit album te eindigen. (DL)

Tweede mening...

Een nieuw Spyra album is altijd iets speciaals. Zijn samenwerking met Namlook miste zijn doel wat, zijn solo albums zijn echter nooit teleurstellend. En zo ook dit niet, alhoewel het voor mij toch het minste is van zijn solo uitstapjes. Ik moet erop wijzen dat dit zeker geen slecht album is, het heeft erg goede momenten. Neem bijvoorbeeld het uitstekende "Xylocity Part 1" dat zeer zeker geprezen zal worden door fans van zijn meer ritmische elektronische kant. De klokkenspel behandeling is groots en gaat uitstekend samen met de sequences en rond de tiende minuut is er genoeg ruimte om in de groove te geraken. Ook de snelle openingstrack "Test Transmission" is een traktatie met zijn Kraftwerkstijl beats en zijn humoristische sampels. Spyra werkt wel meer met elektrische piano zoals ook op "Entropy is just …" dat ook een schitterend elektronisch ritme ten toon spreidt. Andere nummers overtuigen me dan weer niet "…a Seven Letter Word" heeft een trage hevige natuur en laat je een beetje vertwijfelt achter.