Frank Klare Berlin Sequences Play: Lo-Fi   Mid-Fi   Hi-Fi   Download: Lo-Fi   Mid-Fi   Hi-Fi (Excerpt from track 'Berlin in the Morning')

Klik hier voor de Nederlandstalige versie

When Synco finished I tried to get into Frank's solo work but it failed to do anything for me. A little while ago however a customer said I should try him again as he had come along way recently. And he was right. This and another of his CDs I purchased were both excellent. The title of the CD says it all really as if you are into the Berlin School you should check it out. We start with the twenty-five minute 'Berlin in the Evening'.

A simple four-note sequence starts proceedings. It comes and goes, each time becoming more complex. Another sequence can be heard low in the mix in the second minute. It builds and builds becoming the more interesting of the two but also combines well with the original sequence as things start to settle down, taking off in the fifth minute with the introduction of a steady rhythm and soon after a playful lead line. A rather satisfying yet quite complex groove is developed. There are some subtle ethereal pads in the background but really the main focus is the sea of pulsations. In the tenth minute another heavier rhythm enters and there is now so much going on it is hard to take it all in.

Three minutes later things calm down a little as we ride on the back of a single sequence. By the sixteenth minute very subtle rhythm again comes in. We hold a very similar pattern for quite some time until with about three minutes to go things become much more rhythmic again taking us virtually to the end. A lovely shimmering sequence and restrained rhythmic loop get 'Berlin at Night' underway. It becomes quite hypnotic. Around the sixth minute the original sequence intensifies and another comes in to join it. It's excellent, mesmerizing stuff. Three minutes later a heavier rhythm is deployed but it doesn't detract from the wonderful sequence which continues well after the rhythm departs, eventually starting on a slow fade only finishing with the end of the track. 'Berlin in the Morning' starts with pads. A lead line comes and goes like the first twinkling rays of the sun as they rise above the horizon. It isn't long however before another sequence / rhythm combination is deployed. It sounds like Klaus Schulze especially in the lead line department but the whole package is fairly reminiscent of the great man. It's the best track on the album, every element complimenting each other perfectly. Sequences make a tentative entrance at the start of 'Berlin at (old) day(s)' but it takes them a minute or so to settle down into a couple of separate layers, bouncing and morphing around each other very nicely. A lovely lead floats over the top whilst the pulsating backing becomes more complex but also exciting. In the fifth minute the pace is quickened still further. Little Schulzian touches similar to 'Drive Inn' are added as is a bass beat. It's another cracking track. (DL)

Nederlandstalige versie

Toen Synco ermee stopte probeerde ik in het solowerk van Frank Klare te komen maar het zei me toen niet zo veel. Een tijdje terug adviseerde een klant me om er toch nog eens naar te luisteren omdat er recent veel veranderd zou zijn aan zijn muziek. En gelijk had hij. Deze en alsook een andere CD die ik bestelde waren excellent. De titel spreekt boekdelen en als je dus van de Berlijnse school houdt moet je dit een kans geven. We beginnen met het 25 minuten durende "Berlin in the Evening". Een eenvoudige viernoten sequence start. Hij komt en gaat en wordt iedere keer complexer. Een andere sequence wordt onder in de mix gehoord rond de tweede minuut. Deze bouwt verder en verder en wordt de interessantste van de twee, maar combineert ook heel mooi met de eerste.

Rond de vijfde minuut komt er ook een stevig ritme bij, hetwelk gevolgd wordt door een solo. Dit evolueert tot een bevredigende groove. Er komen enkele subtiele etherische paden bij op de achtergrond, maar het hoogtepunt zit hem toch in de pulsaties. Rond de tiende minuut komt er nog een heviger ritme bij – er gebeurt nu zoveel dat het nog allemaal moeilijk te volgen is. Drie minuten later kalmeren we en we drijven verder op één enkele sequence. In de zestiende minuut komen er dan weer subtiele ritmes bij. We houden een gelijkaardig patroon aan tot op drie minuten voor het einde, dan wordt het terug ritmischer en zo eindigen we dan. Een mooie schemerige sequence en een ingehouden ritmische loop nemen ons mee op weg naar "Berlin at Night".