Pete Namlook & Klaus Schulze Dark Side of the Moog 5 (AW)

Klik hier voor de Nederlandstalige versie

This is a re-ssue on the Ambient world label but musically it is identical to the original FAX release. The hour is taken up by 'Psychedelic Brunch Parts I - VIII' and the artists involved are Pete Namlook, Klaus Schulze and Bill Laswell (on parts III and VII). The album is introduced by none other than Bob Moog himself, before rich textures emerge to occupy the first 5 minutes. Part 3 is a pulsating piece, featuring modulated moog sequences and a bass laden ambient beat. Part 4 is one for mellotron lovers, with acres of classic soundscapes simply oozing from the speakers. Part 5 explores more abstract territory with a sombre rhythm hosting subliminal effects and synth treatments. This is atmospheric work, executed with the sort of skill and deftness which could be expected from two such distinguished artists. If your looking for a 16 minute blissed out trip, here it is.

The tempo is raised slightly for part 6 producing initially a robust rhythm dominated piece, but the latter stages herald a much more sedate and flowing section which again impresses. Part 7 is pure Space Music, packed with drones and effects which create images of isolation and desolation. And lastly, but by no means leastly, we are treated to part 8 - and "treated" is the key word. This is a completely brilliant piece with oscillating sequences twisting around a deep bass rhythm. Mellotron voices are added to the mix to really put the finishing touches to a masterpiece. Even though, it doesn't play to the real strengths of the Moog (ie sequencing) the textures generated are still unmistakable and hugely enjoyable. The style is definitely 90's but will appeal across the spectrum, and part 8 alone makes it worthy of purchase. (DL adapted from the original GG review)

Nederlandstalige versie

Dit is een heruitgave op het Ambient World-label en muzikaal is ze identiek aan de originele uitgave op het FAX-label. Het uur wordt gevuld door "Psychedelic Brunch part I - VIII" en de artiesten die hieraan meewerkten zijn Pete Namlook, Klaus Schulze en Bill Laswell (op delen III en VII). Het album wordt ingeleid door niemand minder dan Bob Moog zelf, alvorens het rijk gevulde klankenpallet na vijf minuten helemaal open gaat. Part III is een pulserend stuk, met modulerende Moogsequences en een basgeladen ambient beat.

Part IV is er één voor Mellotron liefhebbers - een klassiek klankenpallet dat uit de luidsprekers vloeit. Part V onderzoekt een meer abstract territorium met een donker ritme met onderbewuste effecten en synthbewegingen. Dit is een atmosferisch gedeelte, uitgevoerd met een vaardigheid en handigheid die verwacht mag worden van zo'n twee voorname artiesten. Als je een manier zoekt om er even zestien minuten tussenuit te zijn, hier is ze. Het tempo wordt lichtjes opgedreven in Part VI en zo wordt dit een licht ritmisch gedomineerd nummer, in een later stadium wordt het rustiger en zwevend wat op zich zeker even indrukwekkend is. Part VII is pure spacemuziek, geladen met drones en effecten die een beeld creëren van isolatie en verlatenheid. En ten laatste, maar zeker niet ten minste, worden we 'bewerkt' door Part VIII - en dan bedoel ik ook bewerkt. Dit stuk is van voor tot achter gewoonweg briljant met zijn oscillerende sequences die zich rond een diep basritme bewegen. Mellotronstemmen worden hieraan toegevoegd om dit meesterwerk af te ronden. Erg veel voegt het echter niet toe aan de echte kracht van de Moog (qua sequencing), toch zijn de bewegingen onmiskenbaar en hoogst genietbaar.