Michael Neil The Tempest and Other Tales Play: Lo-Fi   Mid-Fi   Hi-Fi   Download: Lo-Fi   Mid-Fi   Hi-Fi (Excerpt from track 'Forth An-Syns')

Klik hier voor de Nederlandstalige versie

This is Michael's most classical sounding release to date. It's goes through many a different mood; majestic to melancholy; euphoric to the depths of despair. Throughout we get massed strings, occasionally with timpani and touches of piano such as on the anthemic opener to the seven part 'The Tempest', 'Overture and Storm'. It's a powerful piece and melodically, near perfection.

The wonderful strings carry through to 'Prospero's Theme and Entrance' swelling wonderfully like on some of The Enid's better works such as Fand. 'Ariel's Theme' on the other hand sounds much more mysterious. 'Caliban's Tango' is initially rather dark and sinister with a contrasting tinkling melody until it enters more of the 'Tango' territory mentioned in the title- again The Enid in playful mood came to mind. 'Ariel Magic / The Vanishing Banquet' juxtapositions dark pads with relaxing shimmering drones. 'The Calm Before' is a stunningly beautiful melodic piece featuring Lute or some such sound and brings up images of oldy worldy England though with a touch of French accordion also in there somewhere! We finish 'The Tempest' with 'Far Seas and Prosperous Voyage' which has a rather Vangelis film music quality to it. It's all fairly majestic and euphoric stuff. 'Forth An Syns' and 'Helman Tor' are two tracks 'borrowed' from 'Cornubia' and even though not part of the concept of the previous seven tracks follows on in a similar mood with massed strings to the fore, the latter using shimmering, delicate pads as well as celestial choirs and stunning melody to conjure up the feeling of peace and solitude found in such a remote place.

'Charis 5' is again a melodic triumph combining more beautiful symphonics with, from time to time, gentle piano detail. 'Siren of the Sea' follows on perfectly with the ever-present synth strings weaving their spell amongst appropriately angelic wordless vocal pads. 'Ecce Homo' and 'To a Child Dancing in the Wind' have a distinctly melancholy feel. The first retains the familiar orchestral backing where as the second is a piano based piece with very faint synth colouring in the background. 'Three Shires Suite' uses as a focus, a rocky outcrop near a summit where Cheshire, Derbyshire and Staffordshire meet. The music suitably ranges from awesome power to great wonder and as such can be seen as a fitting 'summing up' of the whole album. (DL)

Nederlandstalige versie

Dit is tot op heden het meest klassiek klinkende werk van Michael. Het gaat door vele verschillende stemmingen, van majestueus tot melancholisch; van euforisch tot ontredderdheid. We hebben zowat overal massieve strings, af en toe met timpani en pianotoetsen zoals ook op de opener van het zevendelig nummer "The Tempest", "Ouverture and Storm". Dit is een krachtig en melodisch stuk, nabij de perfectie. De erg mooie strings blijven behouden in "Prospero's Theme and Entrance", wonderlijk aanzwellend zoals op het betere 'The Enid' werk, bijvoorbeeld 'Fand'. "Ariel's Theme" klinkt dan weer eerder mysterieus. "Caliban's Tango" is eerst vrij donker en sinister met een contrasterend twinkelend melodietje, tot het meer overgaat naar het Tango-territorium, zoals vermeld in de titel. Weer kwam The Enid in me op.

"Ariel Magic/ The Vanishing Banquet" kruist donkere paden met relaxerende schemerige drones. "The Calm Before" is een uitstekend en mooi melodisch nummer met luit of iets gelijkaardigs en doet me denken aan beelden van het oude Engeland, het bevat ook ergens fragmenten van een Franse accordeon. We eindigen "The Tempest" met "Far Seas en Prosperous Voyage" wat een filmische Vangelis kwaliteit in zich draagt. Dit is echt majestueus en euforisch. "Forth An Syns" en "Helman Tor" zijn twee tracks die 'geleend' zijn van 'Cornubia' en alhoewel ze geen deel uitmaken van het concept van de vorige zeven tracks, houden ze een gelijkaardige stemming aan, de laatste gebruikt schemerige, delicate tapijtjes, zowel als hemelse koren en een uitstekende melodie die een gevoel van vrede en verlatenheid geeft. "Charis 5" is weer een melodische triomf welke mooie symfonische melodieën met fijne pianoklanken combineert. "Siren of the Sea" volgt hier perfect op met zijn altijd aanwezige strings die hun net weven rond engelachtige woordloze stemmen. "Ecce Homo" en "To a Child Dancing in the Wind" hebben bijna een triest gevoel.