Ian Boddy & Robert Rich Outpost Play: Lo-Fi   Mid-Fi   Hi-Fi   Download: Lo-Fi   Mid-Fi   Hi-Fi (Excerpt from track 'Ice Fields') Please go to the Store to buy this item.

Klik hier voor de Nederlandstalige versie

Both these composers come with the highest credentials in Ambient circles but they have previously approached things from rather opposite ends of the genre. Ian comes from a more 'modern' perspective his DiN label being comparable to what FAX has been doing- often quite rhythmic but inventive and highly produced. Robert's rhythms on the other hand, when they are used, often have an ethnic edge to them (not found here). What they both are experts at however is sound manipulation, creating some fairly startling soundscapes, Robert's being of the darker and somewhat more subtle variety. This album is a perfect melding of all these qualities. Static hisses from the speakers at the beginning of 'First Outpost'. There are various deep percussive effects before a metallic rhythmic loop starts up. Some wonderful feedback sounds growl from the speakers. Ian's cool rhythms make themselves heard on 'Ice Fields'.

They are very accessible and wouldn't have been out of place on an Arc album. Here they are in the middle of the mix whilst nightmare sound effects hiss and growl around them. 'Methane' uses slow echoing windy pads accompanied by deep clanging metal and water droplet effects that made he think of underground activity. It's almost as if someone is rummaging around in a deep cavern looking for something. A reverberating throb announces 'Lagrange Point'. Its atmospheric in a mean sort of way, ethereal drones contrasting the feeling of pent up power. Oh how I love this one! Its like spectres floating over some energy source attracted to it like moths to a flame. It has an almost Lustmord edge to it. Just brilliant. A collage of dense cosmic sounds give 'Link Lost' a very atmospheric though purposefully chaotic start. Things then calm down. It's as if we are travelling through space. Wind chime effects were certainly an unexpected addition, somehow giving the track a spiritual quality before we return to drones. We now dive into darker realms punctuated by deep percussives. It again feels rather subterranean.

'State of Flux' brings back rhythm of the Boddy variety having a cool sort of splashing quality to it. We also get an excellent melodic lead line (again with Ian's signature all over it) low in the mix. This is drowned out as the underlying pads swell becoming darker and meaner. They subside and the lead line returns which along with the superb relaxed rhythm seeps into the very fabric of your body. This is another absolutely outstanding track overflowing with attitude, beauty and menace. 'Tuning In' on the other hand seems to have much more of Robert's hand in it using the sort of crackly effects that wouldn't have been out of place on 'Bestiary' though the surrounding sonic textures are somewhat softer. Nearer the end however percussive piano effects give a darker edge. 'Tuning Out' provides a few minutes of tranquil float, developing a spooky quality which follows through into 'Edge of Nowhere'. Strange slow rhythmic effects are added with more of the splashing rhythm mentioned earlier starting up. Again Arc comes to mind but this is more subtle, keeping restrained with some eerie almost wailing Siren type pads floating over the top. 'Last Outpost' acts as an atmospheric desolate closer. This is an album which gets better and better with each listen and should appeal to fans of both artists. I am sure it will be a big seller within Ambient circles. (DL)

Nederlandstalige versie

Beide componisten komen met de hoogste onderscheidingen uit de ambient kringen, alhoewel ze beiden aan de tegenovergestelde kant van het genre zitten. Ian komt van een meer moderne aanpak, zijn DIN label doet iets gelijkaardigs als het FAX label, meestal vrij ritmisch en vindingrijk. De ritmes van Robert daarentegen zijn meestal vrij etnisch (niets van terug te vinden hier). Beide heren zijn experts in het manipuleren van klanken en het leggen van dikke complexe klanktapijten, Robert wat meer aan de donkere zijde en met wat meer subtiele variaties.

Dit album is dan ook een perfect mengsel van al deze kwaliteiten. Statisch gesis opent "First Outpost". Verschillende diepe percussieve effecten alvorens een metaalklinkende ritmische loop start. Heel mooie feedback klanken rollen uit de luidsprekers en Ian's ritmes komen erdoor op "Ice Fields". Zeer toegankelijk, geeft een beetje een 'Arc' gevoel. De ritmes zitten in het midden van de mix terwijl nachtmerrieachtige klankeffecten eromheen sissen en brullen. "Methane" gebruikt traag echoënde winderige klanken bijgestaan door schelle metaalachtige klanken en waterdruppels, dit alles doet wat denken aan ondergrondse activiteiten. Het is alsof iemand een ondergrondse grot aan het onderzoeken is. Een galmende bons opent "Lagrage Point". Het is erg atmosferisch op een bepaalde manier. Oh, hier houd ik van! Het heeft een aantrekkingskracht vergelijkbaar met deze die motten naar het licht doen vliegen. Het heeft bijna een 'Lustmord' kantje. Gewoonweg schitterend.

Een collage van dichte kosmische klanken geven "Link Lost" een zeer atmosferisch doch doelgericht chaotisch begin. Dan wordt het wat rustiger. Het is alsof we in de ruimte reizen. Windklokken komen onverwacht en geven deze track wat spirituele kracht. Nu duiken we de duisternis in, benadrukt door diepe percussie. Dit voelt weer heel ondergronds. "State of Flux" brengt terug ritme à la Ian Boddy. In de achtergrond horen we ook een uitstekende melodielijn - ook van de hand van Ian. Dit wordt eruit gefilterd als de onderliggende klanklagen donkerder en gemener worden. Dan verdwijnen deze weer en de melodielijn komt terug tezamen met de percussie die zich in je lichaam laat voelen. Dit is ook een uitstekende track, overvuld van gevoel, schoonheid en dreiging.

"Tuning In" heeft meer van Robert zijn hand en gebruikt een soort van krakende effecten die zeker op hun plaats zouden geweest zijn op 'Bestiary', maar de omgevingsklanken zijn wat zachter. Tegen het einde geven percussieve piano effecten een donker kantje aan deze track. "Tuning Out" geeft enkele minuten zalige rust, een beetje een spookachtig gevoel hetwelk wordt aangehouden in "Edge of Nowhere".