Andy Pickford & Paul Nagle (STDM) Ramayana Play: Lo-Fi   Mid-Fi   Hi-Fi   Download: Lo-Fi   Mid-Fi   Hi-Fi (Excerpt from track 'Latementrager 1') Please go to the Store to buy this item.

Klik hier voor de Nederlandstalige versie

This is an incredible album, not least because if it wasn't for Rainbow Serpent having to pull out of their 2002 Jodrell Bank concert it would never have happened! For us listeners it goes to show that every cloud has a silver lining. It was very good of Andy and Paul to accept my offer of filling the gap at such short notice. The music is flowing, sometimes gently but at other times like a raging current. There are elements of trance in here but rhythmically much more inventive and the sequences stronger than much of that style. The melodies are also superb, often subtle but always captivating. 'Disinformatsiya Part 1' begins with soft pads rising out of gentle percussive effects. Its all rather cosmic, that is until a wonderful melodic loop emerges. A slow deep bass line comes in to join it developing all the time, fizzing with awesome energy as we hurtle forwards. The power contrasts with layer after layer of melody which isn't in yer face but never the less gets under the skin. We return to cosmic atmospherics for the transition to 'Part 2'. A deep pulse beats out time as a melancholy lead line weaves a wonderful spell. A sequence joins it as the pulse speeds up. Just in the background distorted vocals can be heard then we shift up a gear. 'Part 3' is initially rather relaxed but with a feeling of pent up energy which is finally released in the form of the most devastating sequence so far. Its all so cool and trance inducing.

'Part 4' begins with Wolfgand Tiepoldesque cello- very classy and rather moody. Vocoded vocals can be heard but it is difficult to make out what they are saying and another sequence builds, increasing in intensity through the vocal. Virtual electric guitar then starts to let rip momentarily heightening the excitement still further but just as quickly we enter another atmospheric section heralding 'Ramayana Part 1'. A delicate rhythm emerges out of a haunting solar wind. It has a slightly Eastern feel to it which is emphasised still further when the lead line emerges. The rhythm becomes more prominent but still restrained and the melodies just get better and better. By now I'm in complete bliss. It's a devastating track, rhythm and melodies fitting together perfectly, the combination of sounds chosen being inspired. We get more virtual cello as we move into 'Part 2'.

A high register sequence drives things forward over a slow bass throb. 'Part 3' initially features a wonderful virtual acoustic guitar- moody, moody stuff! The tranquillity is shattered somewhat by a rotor blade type sequence full of attitude which grabs hold only letting go when we descend into eerie atmospherics at the beginning of 'Part 4'. Gradually the track becomes increasingly rhythmic and just when its worked itself up into quite a bubbling brew yet another excellent lead line is tossed in. It gets even better and intense with more blistering virtual electric guitar before calming down to a gentle finish. 'Laternentrager Part 1' begins with flutey synth, gentle melodic pads and an electronic piano type lead but then the sequences start up and what sequences- powerful and wonderfully melodic. Add rhythm, yet more great vocoded vocals- heaven.

'Part 2' starts with solar winds out of which a slow beat forms. It has real attitude and develops into an infectious groove. An ethereal lead line winds round the pulsations hitting the spot perfectly. A sensitive piano melody can be heard in the background which takes us to the end. (DL)

Nederlandstalige versie

Dit is een erg goed album dat nooit tot stand zou zijn gekomen moest Rainbow Serpent zich niet teruggetrokken hebben voor hun Jodrell Bank concert in 2002. Aan de luisteraars laat dit zien dat er zich achter elke wolk een straaltje zonneschijn bevindt. Aardig van Andy & Paul om op mijn voorstel in te gaan en op zulke korte tijd dit gat te vullen.

De muziek is vloeiend, soms mooi, soms als een razende stroom. Er zitten trance elementen in maar met beter bedachte ritmes en ook zijn de sequences veel sterker dan vele uit deze stijl. Zelfs de melodieën zijn geweldig, soms subtiel maar altijd aangrijpend. "Disinformatsiya Part 1" begint met zachte tapijtjes die langzaam aan uit percussieve effecten verrijzen. Heel erg kosmisch tot er een mooie loop tevoorschijn komt. Een trage diepe baslijn vergezelt dit alles, altijd in beweging, bruisend van energie als we verder gaan. De kracht schuilt erin dat er laag na laag van melodie gewisseld wordt, deze komt nooit op de voorgrond, maar verdwijnt ook nooit in de achtergrond. We keren terug naar iets atmosferisch voor de overgang naar "Part 2".

Een diepe puls slaat uit de maat terwijl een gevoelige solo een wonderlijk net weeft. Als de snelheid na de puls verhoogt, komt er een sequence bij. Op de achtergrond worden vervormde stemmen gehoord en we schakelen naar de volgende versnelling. "Part 3" is in het begin zeer relaxed maar dan met een gevoel van ingehouden energie, welke achteraf vrijgelaten wordt onder de vorm van de meest verwoestende sequence tot nu toe. Dit is cool en een trance opwekkend. "Part 4" begint met een typische Wolfgang Tiepold cello – klasse en stemmig. Vocoderstemmen komen op maar het is moeilijk om te verstaan wat er gezegd wordt, ook een andere sequencer komt erbij, de intensiteit stijgt. Virtuele elektrische gitaar laat de opwinding periodiek aanstijgen en even snel gaan we terug over naar een ander atmosferisch stuk "Ramayana Part 1".

Een delicaat ritme verschijnt uit een soort van zonnewindeffecten. Dit heeft een licht Oosters gevoel dat nog versterkt wordt wanneer de solo erbij komt. Het ritme komt nu meer op de voorgrond, doch blijft ingehouden en de melodieën worden steeds beter en beter. Ik vertoef nu in complete gelukzaligheid. Dit is zo'n mooie track, ritme en melodie gaan perfect tezamen, de combinatie van klanken is optimaal. Als we overgaan naar "Part 2", krijgen we nog meer virtuele cello. Een hoge sequence drijft je verder over een lage basdreun. "Part 3" heeft eerst een wondermooie akoestische gitaar, wat een stemming! De rust wordt echter wat overschaduwd door een vlijmscherpe sequence welke je vasthoudt en je enkel weer loslaat als we verdergaan naar een angstwekkend atmosferisch gedeelte aan het begin van "Part 4".