Robert Scott Thompson Sidereal

Klik hier voor de Nederlandstalige versie

Just one long track of relaxing float. We begin with a cosmic shimmering drone to which are added windy effects and pads giving a faint hint of melody. The images which came to my mind alternated between deep space and a desolate moorland late at night. In the fifth minute angelic (though with a slight ethnic edge) chanting can be heard providing a ray of light to an otherwise rather bleak feel.

Piano notes hang and echo in the air like water dripping from rocks above. In the tenth minute the background ambience seems to take on a more 'metallic' character with faint percussion being heard from time to time. Piano notes are again heard but this time they are louder in the mix though still gentle like the twinkling of a distant star. Five minutes later they depart and we return to a similar windy environment with which we started. By the twentieth minute warm pads are introduced, again giving the merest hint of melody. Two minutes later things become rather shimmering and metallic again then things take a darker turn with deep, cello like pads. This is a superb section.

It isn't long however before the mood changes yet again, percussive effects mixing with yet more cosmic sounds. Soft piano detail returns. Just after the half way mark we enter the sparsest most cosmic section so far, yet it is from this that the strongest melodies emerge, plucked strings and piano combining beautifully, floating through space. This lasts for quite some time before we return to slightly windy metallic pads. More drones are added as the sound swells. Ethereal vocals can be heard in the middle of the mix, giving a gentle edge to otherwise intense backing. This is my favourite section from the album going on for about five minutes until we enter another cosmic passage complete with solar winds and shimmering effects- again wonderful. The next section features muffled angelic voices as if heard from far down a subway. It's beautiful but also rather mysterious at the same time. This is his easiest to get on with album since 'Frontier' and 'Silent Shore' though with quite a different character. (DL)

Nederlandstalige versie

Enkel één lange relaxerende track. We beginnen met een kosmische drone waar winderige paden worden aan toegevoegd om de indruk te geven van een verre melodie. De beelden die in me opkwamen wisselden af tussen de diepste ruimte en een verlaten heidelandschap bij nacht. Rond de vijfde minuut worden er engelachtige (met een etnisch kantje) stemmen gehoord die de indruk geven dat de zon opkomt in het bleke geheel.

Een echoënde pianomelodie komt er bij en klinkt alsof er water van de stenen druipt. Rond de tiende minuut krijgt de achtergrond een meer metaalachtig karakter en wordt er af en toe wat vage percussie gehoord. De piano wordt ook weer gehoord maar deze keer luider in de mix, deze keer als het twinkelen van een ster. Vijf minuten later keren we terug naar de winderige omgeving van in het begin. Rond de twintigste minuut komen er warme tapijtjes bij en deze geven weer het gevoel van een melodie. Twee minuten later wordt alles terug schemerig en krijgen we donkere, op cello lijkende paden. Dit is een geweldig gedeelte. Niet zo lang hierna echter verandert de stemming weer, percussieve effecten worden gemengd met kosmische klanken – ook weer met wat pianodetails. Juist over de helft van het nummer komen we in het spaarzaamste kosmische gedeelte tot nu toe en hieruit vloeien dan de sterkste melodieën.